Napat's profileNapatC - N2 SpaceBlogListsGuestbookMore Tools Help

Blog


    December 20

    หยุดพักซักนิด - Forward Mail


    หากเรา หาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่า . . .
    ทำไม . . . เราถึงรักคนๆ นี้นัก
     แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง . . . รักเพราะรัก

    ฟังดูอาจเลื่อนลอย ไร้จุดหมายเกินไป
    แต่สำหรับคนที่รักกัน . . .  เหตุผลเพียงแค่นี้
    ก็เพียงพอ ที่จะสานต่อความรัก . . . ให้อยู่ต่อไป

    แต่กับคนที่เรารักเขา  . . . แล้วเขาไม่รักเรา
    ไม่เคยจะมองเห็น แม้แต่คุณค่า ในตัวเรา
    ต่อให้เรา หยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน
    หรือให้เหตุผลมากมาย. . .  ในคำว่า รักที่เรามีให้
    เขาก็คง มองไม่เห็นมันเหมือนกัน

     และกับคนประเภทนี้  . . .
    ยิ่งเราเรียกร้องมาก แค่ไหน . . .
     ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจ . . . ให้กับเราเท่านั้น

     ถ้าคุณ มีความสุขกับมัน . . . ก็ดีไป
    แต่สุข . . . แล้วเหนื่อยใจ ก็น่าคิดเหมือนกัน
    คนเรา . . . เหนื่อยแล้วก็ต้องพัก
    ต้องหาทางออก ที่ทำให้เราดีขึ้น

    กับเรื่องของความรัก ก็เช่นกัน
    เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง
    ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง  . . . แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน
    คุณอาจรู้สึกดีกว่า  . . . การต้องวิ่งตามใครคนนั้น
    อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . . .
    การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้น . . . ไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย

    ความจริงแล้ว  . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย
    ถ้ายังไขว่คว้าหารัก แต่ยังไม่พบเจอคนที่รักเราจริง
    ก็อย่าฝืนที่จะรัก . . .  เดี๋ยวจะเสียใจทีหลัง
    ถ้าเสียใจ ก็ขอให้คิดถึงตัวเองให้มากๆ
    แล้วบางทีสิ่งดีๆ  . . . ก็อาจรอเราอยู่ในวันข้างหน้า


    September 07

    Likelihood Proverb

    Keep away from sharp swords;
    Don't go near a lovely woman.
    A sharp sword too close will wound your hand;
    Woman's beauty too close will wound your life!

    - IMPROMPTU, BY Meng Chiao

    August 28

    หลังตั้งตรง ก้มมองเท้า และขยะข้างใต้มัน

    ...เท้ามันต่ำต้อย...
    ...เท้ามันไม่ได้สวยงาม...
    ...เท้าไม่ใช่อวัยวะที่จะเอามาอวดใคร...
    ...
    แต่ทำไมเวลาเศร้าใจคนเราถึงได้เอาแต่มองเท้าของตัวเองล่ะ
     
    http://press.njrebel.com/multimedia/AP%20Shot%20-%20Leno%20foot.jpg
     
    หรือว่ามันมีอะไรติดอยู่ใต้ฝ่าเท้ากัน
    หรือมันจะเป็นความทุกข์ใจที่ใครบางคนเอามาทิ้งไว้แล้วเราเผลอไปเหยียบโดน
    หรือว่ามันเป็นแค่การเสแสร้งไม่อยากให้คนทั้งโลกรู้ว่าฉันกำลังเศร้าแทบตาย
     
    ...
     
    เท้าของฉันไม่ได้ผิดปกติจนทำให้ฉันต้องก้มมองมัน
    ที่ฉันต้องก้มลงไปเพียงเพื่อจะได้พิจารณาว่าเท้าของฉันมันเปลี่ยนแปลงไปขนาดไหน
    หลังจากที่ฉันได้ละทิ้งมันเพื่อที่จะได้ให้เวลากับเธอคนที่เคยสำคัญของฉัน
    เธอที่ฉันให้ความสำคัญมากกว่าร่างกายและจิตใจของตัวเอง
    แต่มาวันนี้ที่ฉันต้องกลับมาอยู่คนเดียว เธอก็เป็นไม่มากไปกว่าความว่างเปล่าในจิตใจ
    เธอทิ้งทั้งสิ่งที่ดีและไม่ดีไว้ให้ฉัน แต่รู้สึกอีกทีฉันก็เหมือนขยะที่โดนเธอเหยียบย่ำไปมาอย่างไม่ใส่ใจ
    เธอคงไม่เจ็บเท้าเท่าไร เพราะฉันคงไม่ใช่ขยะที่หยาบมากมาย
    ฉันเองไม่อยากเหยียบขยะของเธอ เพราะไม่อยากให้เท้าของฉันเปื้อน
     
    ...
     
    แต่เท้าใครก็ต้องรักษากันเอาเอง
     
    ...
     
    เคยก้มมองเท้าตัวเองบ้างหรือเปล่า
    รักษามันหน่อยนะ
    ระวังวันนึงที่จะต้องก้มมองมันจะตกใจแปลกประหลาดที่มันไม่เหมือนอวัยวะส่วนหนึ่งในร่างกาย เพราะเราละเลยมัน
     
    แล้วก็อย่าให้ใครบอกได้ว่าเราเป็น วัวลืมตีน หรือ หน้าส้นตีน มันไม่ดี
    August 06

    ขอบเขตที่เราสร้างเอง

     
    ... คุณเคยรู้สึกบ้างมั้ยว่า โลกที่เราอยู่มันช่างคับแคบ ...
     
    http://www.atpm.com/11.02/nature/images/blue-flower.jpg
    แต่ถ้าลองมองโลกจริงๆ มันไม่ได้คับแคบที่อย่างที่เรารู้สึกสักเท่าไร
    แค่เพียงก้าวเดินออกจากบ้าน คุณก็จะเห็นเพื่อนบ้านที่ถึงแม้บางครั้งจะไม่เคยทักทายกันเลย แต่เค้าก็ทำให้เรารู้ว่า...
    เราไม่ได้อยู่คนเดียวในโลกนี้...
     
    ถ้าบางครั้งเรารู้สึกว่า โลกนี้มันช่างคับแคบเสียเหลือเกิน โชคชะตาไม่เคยให้โอกาสเรา
    ทำไมไม่ลองมองออกไปยังโลกภายนอกอย่างที่มันเป็นอยู่โดยปราศจากภาพหลอกตาที่เราสร้างขึ้นบ้างล่ะ...
    โลกเราไม่ได้คับแคบเสียจนคนทุกคนต้องหายใจรดคอกัน โลกนี้แสนกว้างใหญ่ มีผู้คนนับล้านๆคน คนที่เรารู้จักมีสักกี่สิบคนกัน
    แล้วคนอื่นๆ ที่เราไม่รู้จักเค้าเป็นใคร?...
    เค้าเป็นยักษ์เป็นมารหรือ?
    เค้าเย่อหยิ่งเสียจนไม่อยากพูดกับเราหรือ?
    เค้าไม่ชอบเราทั้งๆที่เรายังไม่ได้อ้าปากทักทายเชียวหรือ?
    ...
    ไม่เริ่มคุยกัน แล้วจะรู้ได้ยังไง???
    ...
    ทำไมต้องสร้างกำแพงเพื่อขังตัวเอง ให้ตัวเองรู้สึกว่าโลกนี้คับแคบด้วยเล่า
    ถ้าโลกที่อยู่ปัจจุบันมันคับแคบน่าอึดอัด ทำไมไม่ลองฉึกกำแพงที่ตัวเองสร้างขึ้นมา แล้วออกไปเจอกับโลกภายนอก
    คนเราทุกคนมีความอดทน ไม่ใช่ไม่อดทน แต่มันก็มีจำกัด หากแต่ถ้าต้องอดทนกับสิ่งที่ไม่ควรแก่การเสียเวลา...
    ...ก็จงทิ้งมันไว้ข้างหลัง มองไปข้างหน้า หนีออกไปจากกรอบ แล้วออกไปสู่โลกภายนอก...
     
    ชีวิตนั้นสั้นนัก ใช้มันอย่างมีคุณค่า
     
    http://thomashawk.com/hello/209/1017/1024/Flower%20Child.jpg
     
    December 27

    Love is

    ~Love Is~

     

    Sometime Love is light like a feather

    Sometime Love can be heavy like a mountain

    Somehow Love can be cool like the moon

    And somehow Love can be hot as the sun

    You may think Love is like a rose

    But Love also like a poison when give the wrong person

     

    Then What the Love is?

     

    Love is

    The feeling at the moment you want to remember what so much important to you then you name it Love

     

    Love is

    The untouchable by any others except two persons

     

    Love is...

    up to you no matter how good or bad it is, Love is Love

     

    Let's celebrate the Love whenever you still have him/her.

    Fall for your heart truly, madly, badly and deeply.

     

    I hope your love is great,

    Napat

    December 19

    เพราะ "เค้าไม่ใช่ทุกอย่าง" จำไว้นะ แต่...

     
    เค้าคนนั้นอาจเป็นมากมายสำหรับคุณ
     
    เค้าคนนั้นอาจเป็นหลายสิ่งที่คุณไฝ่หา
     
    เค้าคนนั้นอาจเป็นได้เสมือนโลกทั้งใบให้แก่คุณ
     
    และเค้าคนนั้นอาจเป็นได้ในทุกสิ่งที่คุณฝันถึง
     
     
    แต่ขอให้รู้ไว้
     
    ชีวิตเราคงเป็นของเรา ใช่ของใคร
     
    ชีวิตเค้าก็เป็นของเค้า ใช่ของเรา
     
    อย่าไปผูกมัดด้วยคำว่า คือทุกอย่างของชีวิต
     
    เราเกิดมา มาตัวเปล่า
     
    เติบโตมา ก็ด้วยมีพ่อแม่และเพื่อนฝูง
     
    แล้วเค้าคนนั้น เป็นทั้งหมดได้อย่างไร
     
     
    เค้าคนนั้นอาจไม่ใช่ทุกอย่าง
     
    แต่เขาคนนั้น
     
    เป็นส่วนสำคัญที่ขาดหายไปเสียต่างหาก
     
    และวันหนึ่งเมื่อฉันมีเธอ
     
    ขอให้ฉันเป็นเช่นดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงแรง
     
    ขอให้เธอเป็นเช่นดอกไม้มอบความงามให้แก่พื้นดิน
     
    ขอให้รักเราเติบโตเฉกเช่นต้นไม้ที่เติบใหญ่
     
    และวันนั้น เราคงเป็นทั้งหมดของกันและกัน ใช่ของใครคนหนึ่ง
     
    November 12

    รอเธอ

    ฉันรักการรอคอย เพราะการรอคอยไม่น่าเบื่อ
    ตลอดเวลาที่ฉันเฝ้ารอ ทุกนาทีที่ผ่านไป ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามา ก็จะกลายเป็นความทรงจำ
     
    ... รอเธอ ...
     
    ฉันอยากที่จะรอเธอ เธอคนนั้น และเธอคนเดียว
    การรอคอยช่วยให้ฉันได้มีเวลาทบทวนสิ่งที่เราได้ทำร่วมกัน จะมาก หรือน้อย ล้วนแต่เป็นความทรงจำ
     
    เธออาจไม่รู้ว่าฉันเฝ้ารอเธอ แต่ฉัน รู้ดี
     
    ... เพราะฉันรักเธอ เธอคนนี้ เธอคนเดียว ... ตลอดไป